|
|
|
|
|
بیر گون پای اولارسان، سنده بیرینه یاران منیم کیمین دوشر درینه اونوتما ، اوگونکی گوروش یئرینه گلمین سن اولدون ، گلن من اولدوم
من سنی تاپاندا ایتیردیم اگر، ایتیریم گولـــــــــــــوشون کونـــلومه یئتر اورتاق دردیــمیزه همده برابر بوُلمین سن اولدون،بوُلن من اولدوم من یورقون بیر آصلان، داغلار یوواسی سن کوچوک مارال، جیران بالاسی اوره گیم آغریدان قابار چالاسی بیلمین سن اولدون ، بیلن من اولدوم من سنی سئومیشدیم گونشجه،گونجه هئچ گون آغلادمادی ایچیمی دونجه گوروشـــه گلنده هر دونه ، اونجه گولمین سن اولدون، گولن من اولدوم داغاناخ گورورسن منده هر زادی گولورسن اوزون گول، گولدورمه یادی یاش گوزلریمیزدن بیر شیریلدادی سیلمه ین سن اولدون، سیلن من اولدوم سئوگی ساواشینا بیرجه گیریشدیک اولوم ، گوزوموزه باخیردی دیک دیک اِی ... بوشونه قالخیشما ائدمه گیلیلیک اولموین سن اولدون، اولن من اولدوم |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 12:21 توسط پیمان وقاری
|
|
||
|
|
|
|
|
یکسال پیش در چنین روزی اولین پست وبلاگ وارد دنیای مجازی شد.تا آنجا که یادم میاد علاقه زیادی به شعر وضرب المثل داشته ام وسالها بود که این مطالب را در دفتری برای خودم مینوشتم وبه نحوی به دیگران منتقل میکردم .با توجه به عصر حاضر وپیشرفت علوم نگه داشتن آنها در خانه بی فایده به نظر میرسید. داشتن وبلاگ فرصت مناسبی بود که آنها را در سطح وسیعی در اختیار علاقمندان قرار دهم. یکی از دوستان بسیار عزیزم آقا رضا که مدیر وبلاگ یکی از پر بیننده ترین وبلاگهاست (مجله تخصصی ترجمه ترانه های عربی) وکارش حرف نداره مرا تشویق به راه اندازی یک وبلاگ کرد در این مدت خیلی هم ازش راهنمائی خواستم که انصافا دستش درد نکنه، خیلی کمکم کرد وبه قول معروف منو راه انداخت. در حال تهیه مطالب اولیه بودم که متوجه شدم یکی از دوستان دیگرم آقا سجاد یکسالی هست که وبلاگ مینویسد(کمکی آراز) وقتی خبردار شدم،فکر کنم تمامی پستهای یکسال گذشته اونو خوندم خیلی زیبا وکاملا تخصصی می نوشت، راستش وقتی دیدم با این کیفیت مطلب مینویسد جدا از اینکه خیلی خوشحال شدم از طرف دیگه دستم سست شد،چون خیلی کاملتر وجامع تر از اون وبلاگی بود که تو ذهن من بود.این مطلب باعث شد که چند ماهی هم راه اندازی وبلاگ به تاخیر بیافتد ولی تشویقهای سجاد عزیز وهمچنین راهنماییهایش باعث شد که دل به دریا بزنم وکرکره رو بدم بالا . مشکل بعدی انتخاب اسم بود چون خیلی رو اسم وبلاگ وسواس داشتم و هفته ها ذهنم رو مشغول کرده بود میخواستم اسمی که انتخاب میکنم ارتباط مستقیمی به موضوع وبلاگ نداشته باشه که اونو محدود کنه و بالاخره این اسم به ذهنم رسید وبه دلم نشست . در این یکسال نمیدانم چقدر موفق بوده ام ولی همین که چند تا دوست پیدا کرده ام خوشحالم ونظرهای این دوستان دلگرمی خوبی برایم شده است.جا دارد اینجا ازخانم شهربانو تشکر ویژه ای داشته باشم که خیلی به من لطف دارند (مخصوصا اوایل کار) وحمایتم کردند.از اورین مقدم که واقعا نظراتشان برایم ارزشمند است گاهی کامنتی که ایشان میگذارند از متن نوشته شده پربارتر است.از ماوی عزیز که نظراتش معمولا انتقادی است وبدون تعارف حرفهایش رامینویسد. از بایقوش هم خیلی ممنونم که زحمت آهنگ وبلاگ رو کشیدند وکارشان ستودنی است وازبقیه دوستانی که در این مدت به ما لطف داشتند وتنهایم نگذاشتند تشکر وقدردانی میکنم: از آیدین وآیدا - آقای صادقی - پرنسس جوان - شوطوداداش و ..... |
||
|
+
نوشته شده در جمعه هشتم تیر 1386ساعت 13:10 توسط پیمان وقاری
|
|
||