به بهانه هشتصدمین سال تولد مولوی، حکایتی زیبا وپرمـفهـوم، ازاین عارف گرانمایه را به حــضورتان تقدیم میکـنـــم:

                                     حکایت انگور

چار کس را داد مـــردی یک درم         هر یکی از شهـــــری افــتـــاده بهم

فارسّی و ترک و رومّی وعــــرب       جــمله با هم در نزاع و در غـــضب

فارسی گـفتــا از این چون وارهیم         هم بیا کـــاین را به انــگوری  دهیم

آن یکی دیگـر عــــرب بد گفت لا          من عـنب خواهم، نه انگورای دغـا

آن یکی ترکی بد وگفت ای گوزوم         من نمی خواهم عنب خواهم اوزوم

آن یکی رومی بگفت این قـــیل را         ترک کن،خــواهـم من اسـتـافیـل را

در تنازع  مـــــشت بر هم می زدند         که ز سّـــر نامـــها غـافــــــل بدند

مـــــــشت بر هم  میزدنــد از ابلهی         پر بدند از جـــهل و از دانش تهی

صاحب ســرّی عزیزی  صد زبان          گر بدی آنـــجا بدادی صلـــحـشان

پس بگفتی او که من زین یک درم          آرزوی جـمـــله تان را مـی خــرم